Spring naar inhoud

Jonge Meesters

februari 24, 2012

De St. Janschool uit Amsterdam West is een basisschool waar veel kunst en cultuuractiviteiten worden georganiseerd. Ieder jaar werken de kinderen een aantal weken aan een kunstproject. Dit jaar is dat de Jonge Meesters. Vanaf 16 januari t/m 16 maart 2012 draait alles tijdens dit project om bekende kunstenaars en verschillende kunststromingen. Iedere groep krijgt een eigen kunstenaar toegewezen over wie 2 of 3 lessen worden gegeven. De kinderen krijgen les over de levensloop van de kunstenaar, maken kennis met zijn werk en maken in de stijl van de kunstenaar een eigen werkstuk.
De eindpresentatie vindt plaats in de school, die wordt omgetoverd tot een museum, compleet met mini-suppoosten, een museumcafé, een echte rondleiding, een museumatelier met workshops en een museumcatalogus (online). Dit project is ontworpen en wordt uitgevoerd door Nathalie Rompa, moeder van twee dochters in de school.

Prachtig beeldend verslag: bekijk de weblog HIER

Website St. Janschool

Advertenties

Rosmolenbuurt

februari 20, 2012

In de Rosmolenbuurt, een oude wijk in het centrum van Zaandam, vindt een grootscheepse herstructurering plaats. In de plannen voor de wijk is ook een rol weggelegd voor kunst en cultuur, waarbij de bewoners actief in het proces worden betrokken.  Omdat de herstructurering vele jaren in beslag neemt, geven meerdere beeldend kunstenaars opeenvolgend  vorm  aan het kunstproject in de buurt.

Adriaan Nette heeft de start gemaakt voor het project, in 2004 nam Guda Koster het stokje over met het project OPGEMERKT! en in 2006 startte Lilian Roosenboom haar project Vensters. In 2009 werd het stokje overgenomen door Peter van der Heijden i.s.m. Marc Volger met het Verzamelmuseum. In de voormalige meubelzaak MY HOME aan de Oostzijde 124 in Zaandam kreeg het succesvolle maar tijdelijke kunstproject Het Verzamelmuseum een mooi vervolg. Tot aan de zomer 2011 zijn in de etalages de resultaten te zien van 7 buurtprojecten. FluXus Home in de Rosmolen buurt is een project van beeldend kunstenaars Nicole van der Heijden en Marc Volger. Met steun van Gemeente Zaanstad, Woningbouwvereniging Parteon en FluXus Centrum van de Kunsten Zaanstad.

Midas Koops beet de spits af met zijn akoestisch project ‘Het was een goede zaak”.
Hij ontlokte verhalen aan de oudste bewoners van de buurt in het zorgcentrum Het Pennemes. Hij vroeg hen naar hun eigen unieke ervaringen en herinneringen. Voorbijgangers konden aan de buitenzijde van het pand met bekers tegen het glas luisteren naar de verhalen van de ouderen van Het Pennemes.

KLIK HIER VOOR DE WEBSITE

‘ONGEPLAND ONDERWIJS’

februari 4, 2012

‘Boomhutten bouwen: is er iets leukers om te bedenken in het openbaar groen? Leerlingen van het Caland Lyceum bedachten samen met mensen van Social Green dat Nieuw-West een boomhuttenfestival zou moeten krijgen.  Dit idee werd verder uitgewerkt en ontwikkeld door YD+I, meubelontwerper Sander Borsje en ontwerper Tobias Krasenberg.  Boomhuttenfest. biedt op maat gemaakte creatieve processen aan, die resulteren in een echte boomhut, gedestilleerd uit de fantasie van de deelnemende groep. Tijdens het ontwerpproces gaat het ondertussen ook over zaken als avontuur, over het losmaken van creativiteit, over betrokkenheid bij het openbare groen in je omgeving, en over zelf het heft in handen hebben en samen iets bereiken.’

De blog van Boomhuttenfest. is een lust voor het oog. Ik stelde de mannen achter het project enkele vragen.

Hoe kwam jullie samenwerking tot stand?
Social Green is een groot project van YD+I geweest in Amsterdam West (2010) waarin met allerlei mensen en organisaties op een heel creatieve en ontwerpende manier is ingegaan op de toekomst van het openbare groen in West en welke rol met name burgers zelf daarin zouden kunnen spelen. YD+I heeft eerder in social design projecten samengewerkt met Tobias en Sander, omdat ze allebei zeer goed zijn in samenwerking met mensen (jongeren, ouderen, kunstenaars en ontwerpers). Tobias en Sander zijn nu in  samenwerking met Peik Suyling van YD+I, de trekkers van het Boomhuttenfest.

Op jullie blog lees ik ‘het boomhuttenfest. is voortgekomen uit de fantasie van technasiumstudenten van het Caland Lyceum tijdens het project social green’. Hoe kwamen de studenten op het idee voor het boomhuttenfest.? Het Caland Lyceum is de eerste school in Amsterdam met een technasium-opleiding. Zo’n opleiding heeft hetzelfde niveau als gymnasium, alleen wordt er geen Latijn en Grieks gegeven, maar techniek. Technasium-leerlingen krijgen zes uur per week het vak Onderzoek & Ontwerpen, waarmee zij worden voorbereid op een technische vervolgopleiding. Tijdens dat vak werken zij telkens een aantal weken voor een opdrachtgever van buiten school. Als onderdeel van Social Green hebben eerstejaars technasium- leerlingen met elkaar gebrainstormd over het openbaar groen in hun buurt. Zij bogen zich over de vraag hoe zíj de parken en plantsoenen in de buurt zouden willen gebruiken. Zo ontstond het idee voor een Boomhuttenfestival. Na een middag brainstormen waren er een aantal plannen. In een stemming onder de leerlingen zelf is toch het idee voor een boomhuttenfestival als beste idee gekozen. Daarna hebben de leerlingen de eerste hut in een traject van 8 weken zelf ontworpen en het prototype gemaakt. Ymere heeft later de uiteindelijke Caland hut gefinancierd die toen door Sander Borsje is uitgevoerd.

Zijn de leerlingen van het Caland Lyceum nog steeds betrokken bij het project?
Na Social Green zijn YD+I, ontwerper Tobias Krasenberg en meubel ontwerper Sander Borsje het idee verder gaan ontwikkelen en zijn aan de slag gegaan. Na een aantal projecten zijn we teruggegaan naar het Caland, waar ze natuurlijk heel enthousiast werden van het feit dat hun idee echt de wereld ingegaan is. Pas geleden is de Caland hut genomineerd voor de Technasium Award en zijn we weer in gesprek met de school over een vervolgtraject.

Wat trekt jullie aan in dit project? Wat is de kracht van het project?
Het mes snijdt bij social design projecten aan vele kanten. Een van de leuke dingen aan het doorlopen van een creatief ontwerpproces is altijd dat iedere deelnemer er iets anders uit meeneemt. Er ontstaat binnen zo’n proces veel ruimte voor persoonlijke ontwikkeling en inbreng. We noemen het ook wel ‘ongepland onderwijs’, dat wil niet zeggen dat we niets plannen en alles maar kan, maar wel dat we het proces zo ontwerpen dat alles wat er uit naar voren komt en goed is, moet kunnen. Op die manier komen er veel zaken aan bod die niet in het reguliere onderwijs behandeld worden, is het voor ons als ontwerpers spannend en worden de deelnemers echt eigenaar van het project. Elk project dat Boomhuttenfest doet vraagt ook om een ander procesontwerp. Ook daarin zoeken we het experiment op.

Met welke groepen heeft het boomhuttenfestival tot nu toe samengewerkt?

Hieronder vind je een greep uit projecten die we in 2011 hebben gedaan;

  • Ymere/ Caland. De eerste hut in ons arsenaal: het ontwerp is voortgekomen uit de workshops van YD/ bij het Technasium van het Caland Lyceum. Vervolgens is deze opvouwbare hut geadopteerd door woningbouwcorporatie Ymere en uitgewerkt door meubelontwerper en -maker Sander Borsje.
  • Bredero/ Tolhuistuin. Met een groep jongens van het Bredero Mavo (afdeling techniek) uit Amsterdam-Noord werkten wij een aantal weken aan een serie boom-/speeltoestellen in culturele broedplaats en festivalterrein ‘de Tolhuistuin’. De onstuimige energie van de groep diende als inspiratiebron. Het project diende voor de groep als inleiding in de techniek en het vormgeven van de identiteit van de groep.
  • Stadsdeel Nieuw West/Natuurspeelplaats. Op dit moment rondt Boomhuttenfest een mobiele natuurspeelplaats af, die in opdracht van Stadsdeel Amsterdam West, met een door ons samengesteld team, is ontworpen. Dit vond plaats op het braakliggend terrein Noorderhof aan de Sloterplas, waar door onze aanwezigheid spontaan 30 buurtkinderen met hamers een boomhuttendorp gingen bouwen en de ouders een tennisbaan aanlegde op het terrein. Een omgebouwde caravan doet dienst als verplaatsbare speelplaats, waarmee op pleinen en evenementen in de stad met natuurlijk materiaal een (boom)-hut gebouwd kan worden. De, door ons aangepaste, natuurlijke bouwelementen vragen een actieve speelhouding waarbij er aanspraak gemaakt wordt op de fantasie van de speler. Zo kunnen kinderen en ouders met het “spelen met natuurmateriaal” en De Natuurspeelplaats kennis maken. Deze mobiele speelkar blijft in het bezit van Boomhuttenfest en is daarmee een mooie uitbreiding van de YD/ karavaan die op braakliggende terreinen neerstrijkt. De kar is te huur voor (buurt-)evenementen, als speelplek, tafel, informatiedesk, of door Boomhuttenfest gegeven workshops.
  • Media College Amsterdam- Ruimtelijke Vormgeving. Gedurende 8 weken werkten wij een aantal dagen per week met een klas van het Media College Amsterdam aan een serie boomhut ontwerpen. De opdracht was om een hut te ontwerpen waar de werken van de studenten in gepresenteerd konden worden. Een zevental hutten zijn gerealiseerd, bestaande uit zeer uiteenlopende materialen, waar zij zelf voor moesten zorgen. Ontwerpen, productievaardigheden, overtuigingskracht, samenwerking en doorzettingsvermogen werden geoefend.

Boomhuttenfest is interessant voor Stadsdelen die aandacht willen besteden ontwikkeling en leefbaarheid van een gebied, voor onderwijsinstellingen die open staan voor bijzondere onderwijstrajecten, het is een goede marketing tool voor bedrijven die zich betrokken voelen bij maatschappelijke vraagstukken als die van openbare ruimte of braakliggende terreinen, voor culturele organisaties en festivals die bijzondere omgevingen zoeken om in te programmeren etc.  Het werken met verschillende groepen en uiteenlopende situaties vinden wij boeiend en zorgt er voor dat elke hut of bouwwerk een eigen verhaal met zich meebrengt.

Wat heeft ‘boomhuttenfest’ voor 2012 in petto?

  • NOORDERWERF Op dit moment zijn we in gesprek Stadsdeel Nieuw West en andere stadsdelen over hoe om te gaan met braakliggende terreinen, een concreet voorbeeld hiervan is het terrein Noorderhof aan de Sloterplas. In 2011 hebben er op initiatief van stichting Young Designers mooie en succesvolle projecten en evenemenenten plaatsgevonden op de Noorderhof allemaal met grote betrokkenheid van mensen uit de buurt. Boomhuttenfest en YD/ hebben hier op voortbordurend een pakket aan plannen voorgesteld met de naam Noorderwerf. Een plek waar o.a. gewerkt wordt aan hutten, een buurtwerkplaats en ontmoetingsplek waar kunstenaars op zoek gaan naar het thuisgevoel. Boomhuttenfest zal op deze locatie ook werken aan het ontwikkelen en produceren van een natuurlijke en aantrekkelijke manier om braakliggende terreinen af te zetten en herkenbaar te maken- een alternatief voor agressief ogend hekwerk en betonblokken.
  • OEROL Boomhuttenfest was in 2011 al op Oerol aanwezig met het Media College, in 2012 maakt Boomhuttenfest officieel deel uit van de programmering van het Festival met een grote  overzichtstentoonstelling van alle gerealiseerde Boomhuttenfest projecten. ‘Een dorp op hoogte’ waar ook geprogrammeerd (theater/muziek) kan worden zal het resultaat zijn. Oude en nieuwe samenwerkingspartners worden uitgenodigd deel te nemen in dit evenement. Voorafgaand aan Oerol zal Boomhuttenfest met bewoners van Terschelling werken aan een designproject waarin we vormgeven aan de afvalstromen op het eiland, in kaart gebracht door Studio Elmo Vermijs.
  • KIP_& EI_LAND In samenspraak met internationaal kunstenaarsnetwerk Cascoland is het idee ontstaan om samenwerking met het team van Boomhuttenfest op te zoeken en een creatief proces te organiseren. Het doel was om een waardig vervolg op het kippenproject, waarbij bewoners van de Kolenkitbuurt een kip kregen om te verzorgen, uit te werken. Met een groepje oudere mannen gingen wij aan de slag en het resultaat mag er zijn. Een prachtig plan voor een bijzondere kippenlocatie op het braakliggend Schaffelaarplantsoen waar veel meer kan gebeuren dan alleen kippen houden. Kinderen kunnen er spelen en leren. Bijvoorbeeld door de transparante compostinstallatie zien ze hoe groente en broodafval compost wordt en hoe de wormen die daarin gedijen weer als voeding voor de kippen dienen. Er zijn beschutte plekken waar moeders kunnen samen zitten. Er staat een prachtig lichtbaken dat  ‘s nachts tevens dienst doet als alarmlicht als er na sluitingstijd onraad is. Het mooiste van het plan is dat er geen hekken en afrasteringen worden toegepast om de plek beschermd te maken maar er voorgesteld wordt een cirkelvormige sloot te graven met een ophaalbruggetje. Alles speelt zich af op het eiland waar de kippen en de mensen samen kunnen genieten van een unieke plek.

In 2012 richten wij ons op het realiseren van deze plannen en het betrekken en begeleiden van meerdere partijen die dit met ons mogelijk willen maken; van bedrijven tot buurtbewoners en onderwijsinstellingen.

http://www.boomhuttenfest.com/

http://www.ydi.nl

http://www.splinters.nu/

http://www.tobiaskrasenberg.com/

december 30, 2011

Van ons voor hier

december 24, 2011

Hanneke Saaltink reageerde een paar weken geleden op de blogpost van Eva Rijs “Adopteer een onke plek”. Naar aanleiding van haar reactie heb ik Hanneke gevraagd om in een blogpost meer te vertellen over een project van haarzelf, waarbij ‘plekken’ een belangrijke rol speelden.

Van Ons –Voor Hier Jonge kinderen in dialoog met hun directe omgeving.

In maart en april van dit jaar vond het project ‘Van Ons – Voor Hier’ plaats. Dit project werd uitgevoerd in drie kleutergroepen op drie ontwikkelingsgerichte scholen in Noord-Holland. Zeven weken lang gingen een kunstenaar en twee stagiaires samen met de kinderen en hun leerkracht twee ochtenden in de week aan het werk in een atelier dat werd ingericht in de school.

De drie kunstenaars: Floor Max, Dominique Panhuysen en Sanne Groen werd gevraagd een plek te kiezen in de directe omgeving van de school die de kinderen zouden kunnen onderzoeken door er te zijn en te spelen, te  kijken, te rennen, te dansen, te luisteren, te ruiken en …… De kinderen konden op de plek tekenen, bouwen, fotograferen of verzamelen. Ze zouden dat wat ze vonden mee kunnen nemen naar het atelier en omgekeerd dat wat ze in het atelier maakten naar de plek kunnen brengen. Het idee was om de kinderen te vragen om in het atelier een gift te maken voor de plek. Dit kon van alles zijn: een beeld, een muziekstuk, een choreografie of ingreep in de ruimte:

Van Ons –Voor Hier

Op deze manier wilden we het proces van de kinderen een richting geven en een dialoog tot stand brengen tussen de kinderen en de gekozen plek.

Het project was een pilot voor het aanbod dat de werkgroep Reggio Piccolo ontwikkelt voor de onderbouw van het basisonderwijs. En Hanneke Saaltink studeerde met ‘Van Ons – Voor Hier’ af als Master Kunsteducatie aan de AHK.  

Klik door voor uitgebreide verslagen van het project:

van ons voor hier

de torens voor de ezel 19-12 2011

Nuri onderzoekt

Daar waar kunst de samenleving raakt

december 17, 2011

Deze week een artikel van Monica de Ruiter, freelance cultuurjournalist. Zoals ze het zelf verwoordt op haar website: “Ik schrijf over dat wat je niet ziet maar wat er altijd is, over nieuwe werelden die met elkaar worden verbonden; hiphoppers in het ballet, kunstenaars in de klas, multiculturele begroetingen op straat, een consulent die dominee wordt. Ik schrijf over de vonk van creativiteit, over dat wat mensen verbindt en tegelijkertijd bijzonder maakt. ” De Ruiter schrijft over kunst en cultuur voor o.a. de nrc next, het NRC Handelsblad, Cultuur & Ondernemen, Stadsdeelkrant Amsterdam en de BankGiro Loterij Museumprijs. Zij verzorgt ook trainingen en lezingen voor journalisten en culturele organisaties.

Dit artikel gaat over het oorlogsproject van BIK-er Marie-Chantal Kramers op de Amsterdamse Flevoparkschool:  NRCH Iets met de oorlog doen is fijn en verdrietig mei 2010

De website van Monica de Ruiter

De website van Marie-Chantal Kramers

Copyright © Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze post mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Olivia Gude

december 10, 2011

Olivia Gude is beeldend kunstenaar en professor aan de Universiteit van Illinois in Chicago. Ze heeft meer dan 20 jaar ervaring op het terrein van community-art, en heeft tientallen grootschalige muurschilderingen en mozaieken gemaakt samen met groepen van verschillende generaties, met ouderen, kinderen en jongeren.

Ze is de oprichter van de Spiral Workshops aan de Universiteit van Illinois, een plek waar jonge kunstenaars en docenten in opleiding samenwerken om samen nieuwe visies op kunsteducatie te ontwikkelen. http://www.uic.edu/classes/ad/ad382/sites/SpiralWorkshop/SW_index.html

Het kunstenaarschap is de bron voor haar visie op kunsteducatie. In het artikel “Principles of Possibility” (2007) bepleit ze dat het zinvoller zou zijn een curriculum te maken voor de kunstvakken dat zich richt op de rol van de kunstenaar en van de artistieke praktijk, vanuit de gedachte dat kunst een open concept is dat altijd ontwikkelt en verandert, en gebaseerd op het geloof in de transformerende kracht van kunst en kritische beschouwing.

https://naea.digication.com/omg/Principles_of_Possibility

samenvatting Principles of Possibility